سلام دوستان خوبم

از اظهار لطف همه شما خوبان کمال تشکر را دارم .متاسفانه در چند روزی که گذشت مجالی برای نوشتن دردهای دلم برای خدا و شما همراهان گرامی نبود . حرفهای دلم در آینه اشک چشمانم به درگاه ازلی و بینهایت خدای مهربانم منعکس میشد . از اینکه دوستانی چون شما دارم که به یادم هستید و در غیابم دلواپسم میشود به خود میبالم . دوست گرامی جناب آقای بورقانی قصور مرا ببخشید که تعمدی نبود.  امیدوارم با انرژی مضاعف حرفهای دلم را درپس کلماتی هر چند نارسا گره بزنم تا حداقل مرحمی باشد برای زخمهایی که تنها سکوت را میشناسند و بس


 

دل نوشته های میترا در یکشنبه شانزدهم تیر 1387 ساعت 13:39 موضوع | لینک ثابت